Επειδή είναι κουραστικό να απαντάω στην ίδια ερώτηση πολλών φίλων και γνωστών: «γιατί προσχώρησα στο κόμμα του Τράγκα», αποφάσισα να γράψω τις παρακάτω γραμμές. 

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ενημερώσω ότι δεν αποτελώ κομματικό στέλεχος του νέο-ιδρυθέντος κόμματος των Ελευθέρων Ανθρώπων αλλά Σύμβουλο του προέδρου του κόμματος σε θέματα Αγροτικής Ανάπτυξης, αποδεχόμενος την ευγενική πρόταση του Γιώργου Τράγκα. Εδώ θα ήθελα να ξεκαθαρίσω 2 πράγματα: 

1ον Ποτέ δεν αρνήθηκα να συμβουλεύσω κάποιον όταν μου το εζήτησε, πόσο μάλλον εάν πρόκειται για θέματα της ειδικότητας μου, στα οποία προφανώς έχω ιδιαίτερα μεγάλη εμπειρία και γνώση ως ο αρχαιότερος εν ενεργεία Πανεπιστημιακός Καθηγητής Γεωργίας στην Ελλάδα. 

2ον Στα 30 χρόνια υπηρεσίας μου στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο και τη Γεωπονία ήμουν θεατής -όπως όλοι σας- της συνεχιζόμενης υποβάθμισης της Ελληνικής Γεωργίας και της Πρωτογενούς Παραγωγής από τους υπευθυνο-ανεύθυνους πολιτικούς που δήθεν διακόνησαν στον τομέα αυτό. Αντιλαμβάνεσθε με πόση ικανοποίηση δέχθηκα να δώσω τη όποια βοήθεια μπορώ σε ένα πολιτικό και μάλιστα αρχηγό κόμματος που μου τη ζήτησε για το καλό της πατρίδας.

Είναι προφανές ότι η ταπεινότητά μου είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό. Παρά ταύτα δεν θα μιλήσω για τον εαυτό μου αφήνοντας το δημοσιευμένο μου έργο και τους φοιτητές/απόφοιτούς μου και όσους με γνωρίζουν να μιλήσουν για εμένα. 

Με το Γιώργο Τράγκα διασταυρώθηκε ο δρόμος μου το 1993 όταν συμπλήρωνα μια 10ετία διαμονής μου στην Ολλανδία (μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Wageningen). Για μια εβδομάδα τουλάχιστον ως Έλληνας της Ολλανδίας ήμουν αποδέκτης σφοδρής αντιπάθειας μέχρι και ύβρεων από το περιβάλλον μου –κοινωνικό και εργασιακό- σε σημείο που στο τέλος κλείστηκα για μία εβδομάδα. Διαβάζοντας εφημερίδες και κυρίως βλέποντας ειδήσεις στην τηλεόραση έμαθα ότι ένας Έλληνας Δημοσιογράφος ονόματι Τράγκας έχει ξεσηκώσει τους απανταχού Έλληνες να μποϋκοτάρουν τα Ολλανδικά προϊόντα για να μην αναγνωριστούν τα Σκόπια ως Μακεδονία. Πραγματικά, ο τότε υπουργός εξωτερικών της Ολλανδίας, Van der Broek (Βαν ντερ Μπρουκ – που οι Έλληνες τον φωνάζαμε Βαν ντερ Τουρκ για προφανείς λόγους) ήταν ο μόνος υπουργός της ΕΕ που ευθέως είχε ταχθεί με την ονομασία των Σκοπίων ως Μακεδονία. Στις ειδήσεις λοιπόν έπαιζαν όλα τα Ολλανδικά κανάλια τον «επαναστάτη-λαϊκιστή» Τράγκα που καλούσε σε μποϋκοτάζ των Ολλανδικών προϊόντων ενώ έντρομοι μέρα με την ημέρα και για 6-8 μέρες έδειχναν την επίτευξη γενικευμένου μποϋκοτάζ στην Ελληνική επικράτεια και την επέκταση του σε περιοχές της υφηλίου με Ελληνικό στοιχείο όπως τη Ν. Υόρκη, την Αυστραλία τον Καναδά, κλπ όπου επεκτεινόταν με γοργούς ρυθμούς το μποϋκοτάζ. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μετά μία εβδομάδα ο Βαν ντερ Μπρουκ και η επίσημη Ολλανδική Κυβέρνηση ανακοίνωσαν ότι τα Σκόπια δεν πρέπει να μετονομαστούν ως Μακεδονία. Μετά από ακόμα μια εβδομάδα, ο εκνευρισμός των Ολλανδών κατά των Ελλήνων έπεσαν, το γεγονός ξεχάστηκε και εγώ ξαναπήγα στο γραφείο, αλλά κάτι μου είχε μείνει από την όλη ιστορία: Ελλήνων φωνή – Θεού οργή!! Πλην όμως κάποιος πρέπει να έχει τα γεννητικά όργανα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να προκαλέσει αυτή τη φωνή. 

Από τότε ομολογώ ότι παρακολουθώ τον Γιώργο Τράγκα με «υπόκωφο» θαυμασμό. Βέβαια κατά τη διάρκεια των 28 ετών που πέρασαν από τότε, σε μερικά θέματα είχα διαφορετική άποψη μαζί του. Ποτέ όμως δεν ακυρώθηκε η πρώτη μου εντύπωση για την παρρησία και το θάρρος του ανδρός να τα βάλει ακόμα και με τα μεγαλύτερα θηρία. Ακόμα και αν λέγονταν Μέρκελ ή Σόιμπλε. Δεν θα σας κουράσω άλλο –τουλάχιστον με την παρούσα μου αναφορά η οποία δεν έχει αυτοσκοπό την εξύμνηση του Γιώργου Τράγκα. Όμως μετά από 62 χρόνια παραμονής στον πλανήτη αυτό έχω πλήρως κατανοήσει ότι η μικρή μας πατρίδα έχει από καιρού μετατραπεί σε οικονομικό Γερμανικό (και λιγότερο Γαλλικό) προτεκτοράτο. Το πόσο καλό ή κακό είναι αυτό, ή πόσο πολύ συμφέρει και ποια υποσύνολα του Ελληνικού πληθυσμού επίσης δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας παρέμβασης. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι εάν ποτέ θα πρέπει να σταθεί και πάλι τούτος ο τόπος στα πόδια του, αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με πολύ λίγους – πολύ γενναίους και θαρραλέους – πολύ έμπειρους ανθρώπους που μπορούν να σηκώσουν ΠΟΛΥ μεγάλο ανάστημα. Σχεδόν το 100% των Ελλήνων γνωρίζουν τον Γιώργο Τράγκα. Ανεξάρτητα τι πρόσημο του βάζει ο καθένας στη συνείδησή του, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί με τα παραπάνω χαρακτηριστικά του που είναι αδιαμφισβητήτως απαραίτητα για βαθιές κοινωνικο-πολιτικές τομές.

Dr. Νικ. Δαναλάτος, MSc

Καθηγητής Γεωργίας – Κοσμήτορας 

Σχολής Γεωπονικών Επιστημών του Π.Θ.

0